Poslednji Hitlerov vojnik u Americi: Krio se 40 godina od FBI, ali jedna stvar ga je naterala da se preda

Kako je Drugi svetski rat završen u jesen 1945. godine, pojedini nemački ratni zarobljenici, koji su proveli ratne godine u zarobljeništvu, pripremali su se za povratak kući. Međutim, oni čiji su domovi bili na istoku zemlje, koji su u podeli Nemačke pripali drugim zemljama, znali su da nemaju dom u koji bi se vratili.

Jedan od njih bio je i Georg Gartner koji je 1943. zarobljen u Tunisu i proveo sledeće dve godine u Demingu, Novi Meksiko, kao ratni zarobljenik. Njegova domovina u Nemačkoj više nije postojala. Gartner je rođen u Švejdnicu, Donjoj Šleziji, koji je postao Svidnica, deo Poljske nakon nemačkog poraza.

Georg je bio i te kako svestan onoga što ga je čekalo u Evropi: sa zemljom sravnjeni gradovi, siromaštvo, bolesti i posleratne teškoće, i sve to pod vlašću pobednika. Zato je odlučio da okuša svoje sreću u Americi, koja je bila pošteđena ratnih razaranja i gde je ekonomija cvetala, zbog ekspanzije ratne industrije.

Dana 22. septembra 1945. Gartner se odlučio na bekstvo. Posmatrajući i proučavajući raspored teretnih vozova koji su prolazili pored kampa, odlučio je da jedan od njih iskoristi kao sredstvo za beg. Gartner je puzio ispod dve kapije i nestrpljivo očekivao voz kako bi mogao da skoči.

Voz je stigao tačno na vreme i odveo ga u Kaliforniju. Tamo je proveo naredne godine radeći na raznim fizičkim poslovima dok je skrivao svoj identitet. Radio je kao drvoseča, perač sudova i fizikalac. Za to vreme usavršio je svoj američki izgovor i usvojio lažni identitet, Denis F. Viles, čak i dobivši karticu socijalnog osiguranja.

Naselio se u Nordenu u Kaliforniji i započeo svoj novi život. Tokom zime bivši ratni zarobljenik je radio kao instruktor skijanja, dok je leta provodio kao građevinski radnik i prodavač.

U međuvremenu, bekstvo nemačkog zarobljenika nije prošlo nezapaženo od strane američkih vlasti. Odmah nakon saznanja o njegovom nestanku, vojska i FBI pokrenuli su opsežnu potragu koja je trajala do 1963. Posteri sa njegovim licem su distribuirani poštama širom Amerike, ali ipak je ostao neotkriven.

Jednom prilikom, magazin „Life“ ga je fotografisao kada je bio član skijaške ekspedicije koja je spasila putnike iz voza koji je bio zarobljen u Sijera Nevadi tokom užasne snežne mećave, ali je ostao nezapažen. Četrdeset godina držao je skrivenu tajnu o svom identitetu, čak i od svoje žene Džin Klark.

Nakon preseljenja u Kolorado, bivši nemački vojnik bio je potpuno integrisan u američko društvo. Proširio je rad i postao građevinski inspektor i arhitektonski savetnik. Sve je bilo lepo do 1984. godine, kada je žena pretila da će da ga napusti, jer je verovala da njen muž nije onaj za koga se izdavao. Gartner je odlučio da otkrije svoj pravi identitet kako bi spasio brak, a Džin ga je ubedila da objavi svoju priču i da se oslobodi bremena dok još može i da se nada oprostu.

Usledila je javna rasprava o tome treba li ga uhapsiti i osuditi. Nije mogao biti proglašen ilegalnim imigrantom, jer nije došao u Ameriku svojom voljom. Takođe, nije mogao biti poslat na suđenje kao pobegli ratni zarobljenik, jer je rat bio završen.

Najzad je odlučeno da se Gartneru dodeli državljanstvo i da se oslobodi svih optužbi. Iako je debata okončana osamdesetih godina, zbog birokratskih odlaganja, dobio je američko državljanstvo tek 2009. godine.

Georg Gartner preminuo je 2013. godine u Lovelandu u Koloradu, nakon što je veći deo svog života proveo kao “de facto” američki državljanin.

(Editor.rs)

WEB PREPORUKE

Leave a Reply

Your email address will not be published.